| 1. dur(mak). ayakta durmak, dikelmek; (ayaga) kalkmak; dikeltmek; durmak,. v.dur:n.tutum. v.dur:n.tutum. sehpa. duruş, durum, hal, yer, dayanma, direnme, katlanma, durak, işyeri, tezgah, kürsü, tribün, sehpa, ayaklık, ayak, ayaklı askılık, ormanda yetişen ağaç, ekim alanı. dikilmek, ayakta durmak, ayağa kalkmak, kalmak, durmak, bulunmak, dayanmak, katlanmak, direnmek, göğüs germek, karşı koymak, devam etmek, sineye çekmek, üstlenmek, desteklemek, ısmarlamak, ihtiyaç duymak, kanıtlamak, çekilmek |