| 1. kafa. baş. bas, kafa; bas, bas taraf; akil, beyin, kafa; lider, baskan, bas; üst kisim, ön taraf, bas; metal paranin resimli yüzü, tura; su, buhar basinci, basinda olmak, basi çekmek; sorumlu olmak, yönetmek, bas olmak, bir yöne dogru hareket etmek ya da ettirmek; (. kafa,v.başı çek:n.baş. baş. v.başı çek:n.baş. baş. kafa, baş. kafa. Baş, kafa. ana, baş, kafa, akıl, kelle, reis, başkan, şef, lider, müdür, yönetici, tepe, zirve, tura, köpük, kaymak, pınar başı, konu başlığı, konu, uç kısım, kişi, kişi başı, adam başı. başında olmak, başı çekmek, yönetmek, kullanmak, yönlendirmek, gitmek, yönelmek, baş vermek, olgunlaşmak. baş, baş ile ilgili, baştaki. kovan tablası:bir kovan kaidesinin dairevi düz kısmı. kapsül yuvasının yüzünü çerçeveleyen satıh |
