| 1. esmek. (rüzgar) esmek; üflemek; (rüzgar, hava akimi) uçurmak, sürüklemek; üfleyerek, hava vererek biçimlendirmek; üflemek, üfleyerek çalmak, öttürmek; çabuk çabuk solumak; (sigorta, vb.) atmak, yanmak (sigorta, vb.) attirmak, yakmak; çarçur etmek; lanetlemek, ka. s_h.üfle+e.es. üflemek. s_h.üfle+e.es. üflemek, dışarıya doğru kuvvetle soluk vermek. esinti, rüzgar, üfleme; çalma, övünme, yüksekten atma; yumruk, darbe, hamle; şanssızlık, felaket, şok. esmek, körüklemek, üflemek, uçurmak, yelpazelemek; çalmak, soluk soluğa kalmak, solumak; su fışkırtmak (balina), fışkırmak, patlamak; atmak (sigorta); çarçur etmek (Argo), kaçırmak (fırsat), kaçmak; çiçek açmak, çiçeklenmek; küfretmek, kahretmek. sadme, çarpma, taarruz:bak. counter blow |
| 9. su fışkırtmak (balina) |
